Okres wypowiedzenia umowy o pracę na czas nieokreślony zależy od stażu zakładowego, czyli łącznego okresu zatrudnienia u danego pracodawcy. Wynosi 2 tygodnie, 1 miesiąc albo 3 miesiące. Wypowiedzenie kończy się w sobotę lub z ostatnim dniem miesiąca kalendarzowego.
Ile wynosi okres wypowiedzenia?
| Okres zatrudnienia u pracodawcy | Okres wypowiedzenia |
|---|---|
| Mniej niż 6 miesięcy | 2 tygodnie |
| Co najmniej 6 miesięcy, ale mniej niż 3 lata | 1 miesiąc |
| Co najmniej 3 lata | 3 miesiące |
Takie zasady wynikają z art. 36 § 1 Kodeksu pracy. Dotyczą umowy na czas nieokreślony niezależnie od tego, czy wypowiedzenie składa pracownik, czy pracodawca.
Przy okresie liczonym w tygodniach umowa rozwiązuje się w sobotę. Okres miesięczny kończy się natomiast w ostatnim dniu miesiąca. Dlatego data złożenia wypowiedzenia nie zawsze odpowiada dacie zakończenia zatrudnienia.
Co wlicza się do stażu zakładowego?
Staż zakładowy obejmuje zatrudnienie u tego samego pracodawcy. Nie należy mylić go ze stażem ubezpieczeniowym ani z ogólnym stażem pracy. Przy jego obliczaniu uwzględnia się:
- wszystkie wcześniejsze okresy zatrudnienia u danego pracodawcy,
- umowy o pracę zawarte z tym samym pracodawcą, niezależnie od ich liczby,
- poprzednie zatrudnienie, jeżeli doszło do przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę,
- okres wypowiedzenia, jeżeli w jego trakcie staż przekroczy próg wpływający na długość wypowiedzenia.
Przerwy między kolejnymi umowami z tym samym pracodawcą nie wyłączają wcześniejszego okresu zatrudnienia z obliczeń. W praktyce trzeba więc zsumować wszystkie okresy pracy dla tego podmiotu, a nie brać pod uwagę wyłącznie ostatniej umowy.
Od 2026 roku do stażu zakładowego mogą być w określonych przypadkach wliczane także okresy wykonywania umowy zlecenia. Konieczne jest potwierdzenie tych okresów odpowiednimi dokumentami. Wpływ takiego okresu na konkretny staż należy oceniać zgodnie z aktualnymi przepisami.
Czy okres wypowiedzenia można zmienić?
Ustawowe okresy wypowiedzenia mogą zostać wydłużone, jeżeli takie postanowienie jest korzystniejsze dla pracownika. Wynika to z zasady uprzywilejowania pracownika określonej w art. 18 Kodeksu pracy. Ocena korzystności następuje przede wszystkim według okoliczności istniejących w chwili zawierania umowy, z uwzględnieniem bilansu korzyści i obciążeń dla pracownika.
Przykładem ustawowo wskazanej sytuacji jest zatrudnienie na stanowisku związanym z odpowiedzialnością materialną za powierzone mienie. Strony mogą wtedy ustalić dłuższy okres wypowiedzenia, między innymi miesiąc zamiast dwóch tygodni albo trzy miesiące zamiast miesiąca.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się także, że wydłużenie może być dopuszczalne w innych sytuacjach, jeśli rzeczywiście chroni interes pracownika. Znaczenie ma nie tylko sama długość wypowiedzenia, lecz także to, czy dłuższy termin daje pracownikowi więcej czasu na znalezienie nowego zatrudnienia i czy nie ogranicza nadmiernie jego możliwości odejścia.
Możliwość skrócenia okresu wypowiedzenia wymaga ostrożnej oceny. Co do zasady postanowienie nie może pogarszać sytuacji pracownika względem ochrony przewidzianej w Kodeksie pracy. Po złożeniu wypowiedzenia strony mogą jednak uzgodnić wcześniejszy termin rozwiązania umowy, zgodnie z art. 36 § 6 Kodeksu pracy.
